مهم­تریـن ویژگی این اختلال سوظن و بی اعتمادی به دیگران است. مبتلایان چنین می پندارند که دیگران آنان را مورد آزار، بهره کشی یا فریب قرار می دهند، در حالی که واقعیت ممکن است چنین نباشد. این افراد بدون هیچ دلیلی، یا بر پایه شواهد ناچیز و بی­اهمیت، تصور می­کنند دیگران بـر ضد آنان توطئـه می کننـد. درباره وفاداری همسر، بستگان و دوستان خویش همیشه تـردیـد دارند و اعمال آنان را به دقت مورد ریزبینی قرار می دهند تا شواهدی حاکی از نیات خصمانه آنان بیابند. حتی تشویق و تعریف، اغلب مورد سوءتعبیـر قـرار می گیـرد. آنها احساس بدگمانی را نمی پذیرند؛ بلکه دیگران را مسؤول بدگمانی خود می دانند. این افراد معمولاً متخاصم، تحریک پذیر و خشمگین هستند. شخصیتهای پارانوئید اهل دعوا و مرافعه هستند و دایم دیگران را متخلف و بی اخلاق معرفی می کنند. این افراد به صورت بیمار گونه، حسود هستند. اغلب بدون اینکه شواهدی موجود باشد، مظنون به خیانت همسرشان هستند. از آنجا که قادر به اعتماد کردن به دیگران نیستند، نیاز شدید به خودکفایی و استقلال دارند.