ناتوانی جنسی در مردان به معنای عدم توانایی در نعوظ (سفت شدن آلت یا erection) یا نعوظ ناقص (loose erection) به منظور انجام عمل نزدیکی با شریک جنسی خود می باشد. رایج ترین اختلال در مردان به مرحله برانگیختگی آن ها مربوط می شود که اختلال نعوظ نام دارد، که قبلا عنن یا ناتوانی جنسی نامیده میشد. اختلال نعوظی در مرد عبارت است از ناکامی مکرر در رسیدن به نعوظ (راست شدن آلت تناسلی) یا حفظ کردن آن در فعالیت جنسی. در این اختلال مرد به دلیل ترس از پریشان شدن و شرمندگی ممکن است کلا از آمیزش جنسی با همسر خود داری کند. نشانه ها ممکن است فقط در موقعیت خاصی روی دهند که انواع خاصی از تحریک (مثل استمنا) یا بودن با همسر را شامل می شود، یا امکان دارد به صورت فراگیر در همه موقعیت ها رخ دهد. علل ناتوانی جنسی می تواند باستثنای عوامل پزشکی، عوامل روانی باشد. عوامل روانی ناتوانی جنسی عبارتند از احساس گناه، افسردگی، خشم نسبت به شریک جنسی خود، استرس و اضطراب زیاد، زود انزالی های مکرر در گذشته، از دست دادن اعتماد به نفس، توهین و تحقیر از سمت شریک جنسی خود، نارضایتی از توانمندی جنسی خود، تمایلات همجنس خواهانه و یا به طور کلی انحرافات جنسی و…. . درمان های دارویی، هیپنوتیزم و در برخی موارد روانکاوی به حل مشکل این بیماران کمک می کنند. در صورتی که مشکل بخاطر عوامل روانشناختی یا ترکیبی از عوامل روانشناختی و فیزیولوژیکی ایجاد شده باشد 10-20 جلسه سکس تراپی می تواند به رفع مشکل کمک کند. همکاری هر دو نفر (زوج) به درمان سرعت می بخشد.